Touchgrind Scooter

ანალიზის ავტორი: AppCompare

პირველივე ცდაზე Touchgrind Scooter-ში გასაგებია მთავარი: თითებით მართავ სკუტერს, ცდილობ ტრიუკების შესრულებას და ყოველი დაშვების შემდეგ ისევ გარბიხარ. ეს სპორტული თამაში სწრაფად გაძლევს მოქმედების შეგრძნებას, თუმცა კარგი შედეგი მხოლოდ ეკრანზე სწრაფად შეხებას არ მოაქვს. მოძრაობის კონტროლის დაჭერა და შეცდომის მიზეზის მიხვედრა მისი სიამოვნების დიდი ნაწილია. მე მას უფრო მოკლე, განმეორებადი გამოწვევების თამაშად ვხედავ, ვიდრე სკუტერის სიმულატორად ან დიდ სპორტულ თავგადასავლად.

როდის არის მოსახერხებელი რამდენიმე სწრაფი ცდა

ჩემთვის ამ თამაშის ყველაზე ბუნებრივი ყოველდღიური გამოყენება მოკლე შესვენებაა: რამდენიმე წუთი გაქვს, ტელეფონს იღებ და ერთ კონკრეტულ მოძრაობაზე კონცენტრირდები. აქ არ არის საჭირო, წინასწარ დიდი დრო დაგეგმო ან გრძელი სესიისთვის მოემზადო. თუმცა მოკლე სესია საუკეთესოდ მუშაობს მაშინ, როცა მისი მიზანი კონკრეტულია. თუ უბრალოდ ეკრანს დაუფიქრებლად შეეხები, ცდები შეიძლება ერთმანეთში აგერიოს; თუ გადაწყვეტ, რომ ახლა დაშვების დროის შეგრძნებას დააკვირდები, რამდენიმე მცდელობაც უფრო სასარგებლო ხდება.

მაგალითად, რიგში ლოდინისას შეიძლება უკვე ნაცნობი მოქმედება გაიმეორო, მაგრამ ახალი ჟესტის სწავლა უფრო მშვიდ მომენტს დაუტოვო. ერთი ხელით ტელეფონის დაჭერა ან გარშემო მიმდინარე ამბებზე ყურადღების გაყოფა ზუსტ მოძრაობას ართულებს. ეს არ ნიშნავს, რომ თამაშს ყოველთვის სრული სიჩუმე სჭირდება; უბრალოდ, რთული კონტროლის ცდა მაშინ ჯობს, როცა ეკრანზე ორივე ხელით მუშაობა და მცდელობის დაკვირვება შეგიძლია. ასეთი განსხვავება გეხმარება, წარუმატებლობა თამაშის გაუგებარ მართვას არ მიაწერო, როცა მიზეზი შესაძლოა უბრალოდ ყურადღების გაფანტვა იყოს.

ერთი მოძრაობა, ბევრი ცდა

ამ ნაწილში ვაჩვენებ, რატომ არის ერთი და იმავე მოძრაობის ცალკე ուսումնասիրება უფრო სასარგებლო, քան ჟესტების შემთხვევით შეცვლა. ჩემი აზრით, ცდის მიზნის წინასწარ არჩევა გეხმარება შედეგი სწორად წაიკითხო და შემდეგ ნაბიჯზე მშვიდად გადახვიდე.

როგორ იწყება თამაში

Illusion Labs-ის ეს თამაში ეკრანზე თითების მოძრაობით გაძლევს სკუტერის მართვის შესაძლებლობას. იდეა მარტივად ჟღერს, მაგრამ შესრულება მოითხოვს ყურადღებას: მოძრაობა უნდა დაიწყო, ჰაერში კონტროლი შეინარჩუნო და დასრულებისას ისე დაეშვა, რომ მცდელობა წარმატებით ჩაითვალოს. პირველ წუთებში მე ყველაზე მეტად იმაზე ვფიქრობდი, თითი სად და როგორ უნდა გადამეტანა; ცოტა ხანში კი ყურადღება თავად ტრიუკის თანმიმდევრობაზე გადავიდა.

აქ სასარგებლოა ცდების პატარა ნაწილებად დაყოფა. Եթե ერთდროულად փորձում ես სიჩქარის, ნახტომისა და რთული მოძრაობის დაუფლებას, წარუმატებელი დაშვების მიზეზი ბუნდოვანი რჩება. მე ჯერ საბაზისო მოძრაობას ვიმეორებდი, შემდეგ კი მხოლოდ ერთ ახალ ელემენტს ვამატებდი. ასე უფრო ადვილია მიხვდე, შეცდომა დაწყებისას დაუშვი, ჰაერში თუ დაშვების მომენტში. ეს მიდგომა განსაკუთრებით გამოადგება ახალ მოთამაშეს, რომელსაც ეკრანის მართვა თავიდან უჩვეულოდ ეჩვენება.

თამაშის მოკლე აღწერა ექსტრემალურ სკუტერის მოქმედებაზე მიუთითებს, მაგრამ ჩემთვის მისი მთავარი առանձնահատկება არა უწყვეტი სისწრაფეა, არამედ მცირე փորձების ճշգրտումը։ Յուրաքանչյուր անհաջող попытка ստիպում է մեկ որոշում փոխել, ոչ թե ամբողջ խաղի կանոնները վերանայել։ Այդ պատճառով հերթական փորձը բնական շարունակություն է թվում, ոչ թե նույն գործողության պարտադիր կրկრება։

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

კონტროლი და უკუკავშირის რიტმი

როცა ტრიუკი გამოდის, შედეგსა და თითის მოძრაობას შორის კავშირი იგრძნობა; როცა არ გამოდის, სწორედ ეს კავშირი გეხმარება შეცდომის ძებნაში. ჩემთვის ეს ყველაზე ძლიერი მხარეა: თამაშის სწავლა შეიძლება დაკვირვებით, ცდა-შეცდომის გზით და არა გრძელი ინსტრუქციის დაზეპირებით. ამავე დროს, შეხების სიზუსტე მნიშვნელოვანია. თუ ეკრანზე შემთხვევით ან ზედმეტად მკვეთრად მოძრაობ, რთულია გაიგო, თამაშმა არასწორად წაიკითხა ჟესტი თუ თავად შენ დაარღვიე მოძრაობის დრო.

ამიტომ გირჩევ, რამდენიმე ცდა ერთი და იმავე მოძრაობის შესწავლას დაუთმო. ტრიუკის ყოველ ჯერზე შეცვლა შეიძლება სახალისო ჩანდეს, მაგრამ პროგრესის შეფასებას ართულებს. როცა ერთი მოქმედება უკვე ნაცნობია, შემდეგი ელემენტის დამატება უფრო ნათელ უკუკავშირს იძლევა. ეს პატარა სამუშაო წესი თამაშს შემთხვევითი თითების ფრიალისგან განსხვავებულ გამოცდილებად აქცევს.

სათამაშოდაც გარემოს მნიშვნელობა აქვს. ავტობუსის გაჩერებაზე ან რიგში შეგიძლია რამდენიმე მოკლე მცდელობა გააკეთო, მაგრამ თუ ტელეფონი ერთ ხელში გიჭირავს და ყურადღება სხვაგან გაქვს, ზუსტი მართვა უფრო რთული ხდება. მე ასეთ სიტუაციაში მარტივ ცდებს ვირჩევდი, ხოლო ახალი მოძრაობის ათვისებას მაშინ ვტოვებდი, როცა ორივე ხელი და ყურადღება ეკრანზე მქონდა. ეს არ არის თამაში, რომელსაც აუცილებლად ხანგრძლივი, უწყვეტი სესია სჭირდება; თუმცა დახვეწილი კონტროლი სრული ყურადღებით უფრო სასიამოვნოა.

კიდევ ერთი პრაქტიკული ხერხია, ერთი ცდის შემდეგ დაუყოვნებლივ გაიხსენო, რა შეცვალე და რა შედეგი მიიღო. თუ ერთდროულად ჟესტსაც ცვლი და მოძრაობის დროსაც, ვეღარ არჩევ, რომელმა ცვლილებამ იმოქმედა. ჯერ ერთი რამ გამოსცადე, მერე შეადარე შემდეგ მცდელობას. ეს პატარა თვითშემოწმება განსაკუთრებით გამოგადგება, როცა თითების მოძრაობა გგონია სწორი, მაგრამ დაშვება მაინც არ გამოდის: ნაცვლად იმისა, რომ უფრო სწრაფად იმოძრაო, შეანელე და ყურადღება იმ მონაკვეთს მიაქციე, სადაც შედეგი იცვლება.

წარმატებული დაშვების ჯილდო

აქ მოტივაცია პატარა, უშუალო შედეგიდან მოდის: მოძრაობა სწორად შეასრულე, დაეშვი და გინდა ნახო, შემდეგ ცდაზე კიდევ უფრო სუფთად გამოგივა თუ არა. ჩემთვის ჯილდო მხოლოდ წარმატებული მცდელობა არ არის; სასიამოვნოა ისიც, როცა ბოლოს ხვდები, რატომ ჩავარდა წინა ცდა. ასეთი პროგრესი თამაშს პირად გამოწვევად აქცევს და არ მოითხოვს, რომ ყოველ ჯერზე ახალი დიდი მიზანი გაგიჩნდეს.

ამ რიტმის გამო თამაში კარგად ერგება ადამიანს, რომელსაც მოკლე სესიებში უნარის გაუმჯობესება მოსწონს. მაგალითად, დღის ბოლოს რამდენიმე წუთს გამოყოფ, ერთი კონკრეტული მოძრაობის შესრულებას ცდილობ და თამაშს მაშინ წყვეტ, როცა კონტროლი უკვე უკეთ იგრძნობა. თუ კი გჭირდება მკაფიო სიუჟეტი, გრძელი კარიერული რეჟიმი ან თანაგუნდელებთან ერთად ორგანიზებული შეჯიბრი, ეს გამოცდილება შესაძლოა ზედმეტად ვიწრო მოგეჩვენოს. მისი მიმზიდველობა უშუალო მართვასა და განმეორებით ცდაშია.

აქვეა არჩევანის ერთი პრაქტიკული მხარე: თამაში უფასოა, მაგრამ შიგნით ცალკეული შესყიდვებიც არის, თითოეული 2,00 ₾-დან 89,00 ₾-მდე. თუ უბრალოდ კონტროლისა და ტრიუკების შეგრძნების გამოცდა გინდა, ჯერ უფასო ვერსიით დაწყება გონივრულია. ფასიან შეთავაზებებზე გადასვლამდე დაფიქრდი՝ արդյոք հիմնական խաղային პროცესი უკვე მოგწონს; დამატებითი ხარჯი ვერ შეცვლის იმას, რომ ამ თამაშის მთავარი ხიბლი თავად თითებით მართვის სწავლაა։

შესყიდვის გადაწყვეტილება ჯობს არ მიიღო მხოლოდ იმიტომ, რომ ერთი რთული ცდა ვერ გამოგივიდა ან გინდა პროგრესი დააჩქარო. ჯერ გაარკვიე, გაბრუნებს თუ არა თავად მართვის შეგრძნება თამაშთან. თუ სიამოვნებას იღებ იმისგან, რომ ჟესტს აკვირდები, შეცდომას პოულობ და ისევ ცდილობ, უფასოდ დაწყება საკმარისია იმის გასაგებად, გიხდება თუ არა ეს სტილი. თუ კი სწორედ ეს განმეორებადი სასწავლო პროცესი არ მოგწონს, დამატებითი ხარჯი მის ნაცვლად სხვა ტიპის თამაშს ვერ მოგცემს.

ცდა, გადატვირთვა და შემდეგი სესია

წარუმატებელი მცდელობა აქ თამაშის ბუნებრივი ნაწილია. თავიდან თავიდან დაწყება შეიძლება დამღლელი იყოს, განსაკუთრებით მაშინ, როცა უკვე იცი, რა გინდოდა, მაგრამ დაშვება მაინც არ გამოვიდა. მე ამას უკეთ ვუმკლავდებოდი, როცა წინა ცდიდან მხოლოდ ერთ დასკვნას ვინარჩუნებდი: მაგალითად, შემდეგ ჯერზე მოძრაობას უფრო ფრთხილად დავიწყებდი ან დაშვების კონტროლს მივაქცევდი ყურადღებას. თუ ყოველ შეცდომას ერთდროულად ბევრ მიზეზს მიაწერ, თამაში უფრო ქაოტურად იგრძნობა.

ამ გადატვირთვის ციკლს აქვს როგორც სარგებელი, ისე ზღვარი. სწრაფად შეგიძლია დაბრუნდე მოქმედებაში და ახალი ცდა დაიწყო, ამიტომ მცირე თავისუფალი დრო არ იკარგება მენიუებში ხეტიალში. მაგრამ თუ ერთსა და იმავე მონაკვეთზე დიდხანს გაიჭედე, განმეორება შეიძლება ერთფეროვანი გახდეს. ასეთ დროს სჯობს პაუზა აიღო ან უფრო მარტივ მოძრაობაზე დაბრუნდე, ნაცვლად იმისა, რომ გაღიზიანებულმა იგივე ჟესტი კვლავ და კვლავ გაიმეორო.

ამ მომენტში სასარგებლოა მცირე მიზნის შეცვლა და არა აუცილებლად თამაშის მთლიანად მიტოვება. თუ რთული ტრიუკის დამთავრებას ცდილობ და ზედიზედ ვერ გამოგდის, ერთი სესია დაუთმე მხოლოდ მოძრაობის დასაწყისის თანმიმდევრულად გამეორებას. შემდეგი ცდისთვის უკვე გეცოდინება, რას ამოწმებ. ეს მიდგომა არ აუქმებს თავიდან დაწყების აუცილებლობას, მაგრამ უსარგებლო გამეორებად არ აქცევს: თითოეულ ცდას საკუთარი კითხვა აქვს და პასუხიც თამაშის შედეგში უნდა მოძებნო.

კიდევ ერთი სასარგებლო ჩვევა არის ცდის მიზნის წინასწარ განსაზღვრა. ზოგჯერ მიზნად მხოლოდ წარმატებული დაშვება დაისახე; სხვა დროს კი ყურადღება კონკრეტული მოძრაობის სისუფთავეზე გადაიტანე. ამ ორი მიზნის ერთმანეთისგან გამიჯვნა გეხმარება, პროგრესი მხოლოდ საბოლოო შედეგით არ შეაფასო. როცა სირთულე იზრდება, ეს განსხვავება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია: მცირე კონტროლის გაუმჯობესება შეიძლება უკვე რეალური წინსვლა იყოს, მაშინაც კი, თუ მცდელობა ჯერ ბოლომდე არ გამოვიდა.

ვის მოერგება და ვის შეიძლება არ მოეწონოს

Touchgrind Scooter კარგი არჩევანია მათთვის, ვისაც თითებით მართვადი სპორტული თამაშები, ტრიუკების სწავლა და მოკლე, განმეორებადი გამოწვევები მოსწონს. თუ მოგწონს ერთ მოქმედებაზე კონცენტრირება და შედეგის საკუთარი ოსტატობით გაუმჯობესება, აქ საკმარისი მიზეზი გაქვს, რომ ისევ დაბრუნდე. ასაკობრივი შეფასება 3+ არის, თუმცა პატარა მოთამაშეს შეხებით მართვის დაუფლებაში ზრდასრულის დახმარება შეიძლება გამოადგეს; ასაკობრივი აღნიშვნა თავისთავად არ ნიშნავს, რომ ყველას მექანიკა მაშინვე გასაგები იქნება.

ეს არც საუკეთესო არჩევანია მათთვის, ვისაც სპორტული თამაშიდან პირველ რიგში სიუჟეტი, გრძელი პროგრესის ხაზი ან მეგობრებთან ერთად ორგანიზებული თამაში სურს. აქ ყურადღება ვიწროდ არის მიმართული სკუტერის მოძრაობისა და ტრიუკების შესრულებაზე. თუ გინდა, რომ ყოველი სესია ახალი ტიპის დავალებას ან გუნდურ როლს გთავაზობდეს, შეიძლება უფრო მრავალფეროვანი სპორტული თამაში უკეთ შეგეფეროს. ხოლო თუ ერთი მართვის სტილის დაუფლებას დამოუკიდებლად ცდილობ, ამ კონცენტრაციას უპირატესობად აღიქვამ.

ჩვეულებრივ სპორტულ თამაშებთან შედარებისას მთავარი განსხვავება ტემპი და მიზანია. რბოლაზე ორიენტირებული თამაში სიჩქარეს, მეტოქესთან შეჯიბრებასა და ფინიშამდე მისვლას წინა პლანზე აყენებს; Touchgrind Scooter კი ყურადღებას თითების ჟესტსა და სწორ დაშვებაზე ტოვებს. ამიტომ არჩევანი იმაზეა დამოკიდებული, რა გინდა ამ მომენტში: სწრაფი შეჯიბრი თუ ხელის მოძრაობის თანდათანობით დახვეწა. ეს არ არის ერთი ჟანრის უნივერსალური შემცვლელი; მისი ვიწრო ფოკუსი ზუსტად იმ მოთამაშეს მოეწონება, ვინც ამ კონკრეტულ გამოწვევას ეძებს.

თამაშის სპორტული იარლიყი არ უნდა აგერიოს სკუტერის მართვის რეალისტურ სწავლებაში. აქ მიღებული ჩვევა ეკრანზე ჟესტების კონტროლს ეხება და არა ქუჩაში უსაფრთხო გადაადგილების წესებს ან რეალური სკუტერის ფიზიკურ მართვას. თუ პრაქტიკული სატრანსპორტო უნარის სწავლა გინდა, ეს თამაში ამისთვის არ გამოდგება. მისი ღირებულება ციფრულ ტრიუკსა და თითით კონტროლშია, ამიტომ მოლოდინის სწორად განსაზღვრა თავიდანვე გიცავს არასწორი შედარებისგან.

თავსებადობა და რამდენად დიდხანს გიზიდავს

ამ თამაშის განხილვისას პრაქტიკული დეტალებიც მნიშვნელოვანია: ის უფასოდ იტვირთება, მუშაობს მინიმუმ 10 ვერსიის ოპერაციულ სისტემაზე და მიმდინარე ვერსია 1.3.46-ია. გამოშვების თარიღად 2021 წლის 8 დეკემბერია მითითებული. Google Play-ზე მას 5 მილიონზე მეტი ინსტალაცია და დაახლოებით 13 ათასი შეფასება აქვს, საშუალო მაჩვენებელი კი 4,3-ია; ეს ფართო აუდიტორიის ინტერესზე მიანიშნებს, თუმცა პირადად შენს გემოვნებას ვერ განსაზღვრავს. ჩემი აზრით, გადაწყვეტილება მაინც უმჯობესია მართვის სტილის გამოცდით მიიღო: სწორედ ის წყვეტს, განმეორებითი ცდები სასიამოვნო იქნება თუ დამღლელი.

თუ გაინტერესებს, რამდენად რთულია დაწყება, ჩემი პასუხია: მოქმედების ძირითადი იდეა სწრაფად გასაგებია, მაგრამ ზუსტი კონტროლის შეგრძნება ცდებს მოითხოვს. ამიტომ პირველივე წუთებში სრულყოფილ ტრიუკს ნუ მოსთხოვ საკუთარ თავს. ჯერ ჟესტის მიმართულებასა და შედეგს შორის კავშირი დაიჭირე, მერე კი უფრო რთული შესრულება სცადე. ეს სხვაობა მნიშვნელოვანია: თამაში შეიძლება მარტივად აითვისო, მაგრამ მისი სიზუსტე უფრო ხანგრძლივი ინტერესის წყაროდ იქცევა.

ხანგრძლივ ინტერესს ძირითადად პირადი მიზნები ინარჩუნებს. შეიძლება ერთ დღეს წარმატებული დაშვება გინდოდეს, მეორე ჯერზე კი უკვე ნაცნობი მოძრაობის უფრო სუფთად გამეორება. თუ პროგრესს მხოლოდ ახალი ტრასების ან რეჟიმების რაოდენობით ზომავ, შესაძლოა სხვა ტიპის სპორტული თამაში გერჩივნოს. აქ დაბრუნების მიზეზი უფრო კონკრეტულია: შენ თვითონ ამჩნევ, რომ ჟესტს უკეთ აკონტროლებ, და ამ შეგრძნებას კიდევ ერთი ცდით ამოწმებ.

თამაში უფასოა, მაგრამ ამას ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ყველა მოთამაშისთვის რისკის გარეშეა ნებისმიერი შეხება შეთავაზებებთან. თუ ტელეფონს ბავშვი იყენებს, შესყიდვების შესაძლებლობაზე წინასწარ საუბარი გონივრულია, განსაკუთრებით მაშინ, როცა თამაშისას ცალკეული შეთავაზებები ჩანს. ეს პრაქტიკული საკითხია ოჯახისთვის და არ ცვლის თავად თამაშის ასაკობრივ შეფასებას. უფროსისთვის კი მარტივი არჩევანია: ჯერ გამოსცადოს მართვა, შემდეგ გადაწყვიტოს, ღირს თუ არა რაიმეს დამატებით შეძენა.

ჩემი საბოლოო შეფასება

მე Touchgrind Scooter-ს ვურჩევდი მოთამაშეს, რომელსაც მოსწონს, როცა პატარა გაუმჯობესებაც დამსახურებულად იგრძნობა. მოქმედება მარტივად იწყება, თითების მოძრაობა შედეგზე პირდაპირ აისახება, წარმატებული ცდა შემდეგის სურვილს აჩენს, իսկ անհաջողը թույլ է տալիս նորից փորձել։ Այս շղթան աշխատում է այնքան ժամանակ, քանի դեռ քեզ հետաքրքրում է նույն կառավարման վրա կենտրոնանալը։

Մի փորձիր այն գնահատել որպես ամբողջական սկուտերի სიმուլատոր կամ բազմազան სპორტային փաթեթ. այդ սպասումով կարող ես იმედგაცრუებული დარჩე։ Իսկ եթե ուզում ես მოკლე սեսիաներում ტრიუკების կառավարում սովորել, փորձերից დასკვნა გამოიტანო და საკუთარ შესრულებას ნელ-ნელა გააუმჯობესო, անվճար დაწყება ստուգում է, հավանում ես արդյոք հիմնական զգացողությունը։ Իմ խորհուրդն է՝ սկզբում մեկ պարզ շարժում ընտրել որպես նպատակ և դրան մի քանի փորձ նվիրել։ Եթե հենց այդ գործընթացում հաճույք գտնես, հաջորդ սեսիայի պատճառը ինքնին կհայտնվի։